Biografie
In zijn meer dan ruim dertig jaar durende carriere trad hij behalve in Nederland op in Belgie, Frankrijk, Duitsland, Denemarken en Amerika. Egbert deed vanaf 2004 4 keer diverse optredens in en rondom Austin Texas en in 2004 op het Frank Brown International Songwriters Festival in Florida en Alabama. Hij organiseerde en presenteerde festivals, speelde op festivals, in kroegen, op een crematie, tijdens recepties, op bruiloften, als verrassingskado, in scholen, in musea, in galerieen, op straat, in theaters, in een echt kasteel en het Strokasteel, bij het kampvuur met 3500 motorrijders, in de openlucht en tijdens de Dodenherdenking op Kamp Westerbork, voor lokale, regionale, landelijke radio en televisie. Hij speelde als solist, met een duo, met een trio, met een rockband, met een bluegrassband, met een countryband, met een Harmonieorkest. Hij maakte opnamen voor radio, tv, langspeelplaat, cd's, en internet. Er werd over hem gefluisterd en geschreven in de krant en muziekbladen.....enzovoorts....maar (nog) niet in de roddelbladen!!
Egbert Meyers (geboren op 15 juni 1948 te Grolloo) is in de muziek altijd zijn eigen gang gegaan. Commercieel succes maakt hij consequent ondergeschikt aan het goede gevoel, dat hij over zijn eigen werk wil hebben. Daarmee verkiest hij onvermijdelijk de moeilijkste weg boven het geëffende pad.
Meyers doet voor het eerst van zich spreken in de jaren 70. Geïnspireerd door onder meer Hank Williams en Jimmie Rodgers, legt hij zich in die tijd vooral toe op het maken van countrymuziek en bluegrass. Hij treedt op in het hele land en bindt daarmee een trouwe schare fans aan zich. Een lonkend platencontract wimpelt hij af omdat de prijs die hij daarvoor moet betalen –namelijk artistieke vrijheid- te hoog vindt. Naarmate hij er langer in vertoeft, gaat het wereldje van de countrymuziek hem steeds meer tegen staan. Uiterlijk vertoon is belangrijker dan de persoonlijke boodschappen, die Meyers met zijn muziek wil uitdragen.
Hij hervindt zijn muzikale loopbaan, als hij in de jaren ‘80 liedjes begint te schrijven in het Drents, de taal die hem na aan het hart ligt. In de luisterliedjes die hij schrijft, haalt hij vaak serieuze thema’s aan. Daarmee plaatst hij zichzelf in een uitzonderingspositie, omdat lichtvoetigheid in de Drenstalige muziek van die tijd troef is. In 1988 verschijnt de eerste LP van Meyers, onder de titel Tweiduuster. De LP wordt goed ontvangen, maar het zal nog zeven jaar duren voordat –inmiddels op cd- de opvolger ‘Waorum de wereld braandt’ uitkomt. In 2001 volgt dan de cd ‘Dreuge dunder’, in velerlei opzichten het beste album van Meyers tot dan toe. Juist op het moment dat hij zijn naam als Drentse singer/songwriter heeft gevestigd –ook buiten de provinciegrenzen- gooit Meyers het roer andermaal om. Sterk geïnspireerd door optredens in Austin, Texas in de zomer van 2004, besluit hij te gaan werken aan een Engelstalige cd. Hij is in de Texaanse hoofdstad vanwege een memorial, die daar wordt gehouden ter ere van de in 2002 overleden singer/songwriter Mickey Newbury.
Meyers is al decennia een groot bewonderaar van het werk van de Amerikaan, en had –in diens laatste levensfase- regelmatig emailcontact met hem. In Austin ontmoet Meyers een aantal muzikanten, met wie het meteen klikt en met wie hij het podium betreedt. Zo speelt hij onder andere in het beroemde Cactus Café. Aangemoedigd door zijn nieuwe muzikale vrienden, besluit Meyers een aantal oude nummers van hemzelf te vertalen in het Engels. Deze –gevoegd bij een paar nieuwe songs- zijn terug te vinden op de in maart 2007 verschenen cd Bluebonnet Blues. Het album is –mede dankzij de zegeningen van internet- een fraaie samenwerking geworden tussen Nederlandse en Amerikaanse muzikanten en het absolute hoogtepunt in het (bescheiden) oeuvre van Egbert Meyers.
Regelmatig zijn er optredens in Amerika o.a. op het Mickey Newbury Festival in Texas en op het Frank Brown International Songwriter Festival in Perdido Florida.
In de herfst van 2007 schrijft Meyers een nieuw lied bij beelden van Ground Zero en New York, waar hij in juni 2007 was tijdens een langdurige tussenstop op weg naar Austin Texas. Het lied krijgt als titel Genog is genog. Begin 2008 wordt de eerste clip gemaakt bij het lied. Het lied draagt hij op aan zijn vriend Philip Brouwer die hem vergezelde naar Austin en die op zondag 21 oktober 2007 plotseling op 45-jarige leeftijd overleed
In het najaar van 2007 wordt hij, met Martin Korthuis en Gerrit Breteler, gevraagd mee te werken aan een vertaalproject met liedjes van Townes van Zandt in het Drents, Gronings en Fries. Meyers vertaalt At my window -An mien venster en Nothin'-Niks meer. In december 2007 werd de mini-cd Nothin', niks-neat-niks uitgebracht door DRC Entertainment.
Met een groep dichters en schrijvers loopt Meyers in septemeber 2007 De Zeuvendaagse. Zeven dagen achtereen loopt de groep naar plaatsen in Drenthe waar schrijvers over publiceerden; van Vasalis tot Kopland en van Mulisch tot Ter Balkt. De Zeuvendaagse werd gevolgd door cameraman Jeppe Oostenga van RTV Drenthe en journalist Joep van Ruiten van het Dagblad van het Noorden. Meyers trad meerdere malen op en zong ondermeer het lied 'Beste boom' tijdens het bezoek aan Kamp Westerbork.
In 2008 werkt hij de plannen uit voor een nieuwe cd Hondsrug Sessies. Met Kees Hendriks op piano, accordeon en harmonium, Peter Deiman op slagwerk, Richard Zoer op bas, Paul van Vlodrop op mandoline, banjo en gitaar en Ronnie Snippe gitaar, legt hij op 29 en 30 oktober 2008 de basis voor 15 liedjes. Later worden vioolpartijen toegevoegd van Joost van Es en steelpartijen van Johan Jansen. Margaretha Kleine zingt in een paar liedjes de harmonies.
In december 2008 wordt Egbert gevraagd door rtv Drenthe, een lied te schrijven ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van rtv Drenthe op 1 januari 2009. Samen met Margaretha Kleine schrijft hij Zet de radio an en in muziekcafe de Amer nemen ze het liedje live op. Tevens wordt door regisseur Willem Hully een clip opgenomen voor tv Drenthe.
In 2009 neemt de Amerikaanse platenmaatschappij Quickstar Productions contact op. Men is gecharmeerd van het lied Bluebonnet Blues van Egbert. De platenmaatschappij wil het lied uitbrengen op een verzamelcd met werk van folkartiesten uit alndere delen van de wereld. De cd met de titel 'Goin' back home IV' verschijnt in januari 2010 en wordt wereldwijd uitgebracht.
Ter gelegenheid van de tv Drenthe Haiti-uitzending op 21 januari 2010 wordt Egbert gevraagd een lied te schrijven en te zingen;Haiti Haiti. Bij de afsluiting van de uitzending wordt het lied spontaan door politici, medewerkers en publiek meegezongen.
In 2007 richtte hij de Stichting Drentse Muziek Maatschappij op. Doel is het schrijven van liedjes en zingen in het Drents te professionaliseren. Ook neemt hij het initiatief voor een Drentstalige Bluesopera, die in 2011 met veel succes wordt uitgevoerd. Egbert schreef hiervoor de liedjes en vertaalde en bewerkte het Drentstalig script. Het enorme succes leidde tot een voorstelling in Koninklijk Theater Carre in Amsterdam en opnamen die door TV Drenthe op eerste Kerstdag 2011 worden uitgezonden.
Met zijn medecomponisten Kees Hendriks en Erwin Budike richt hij in 2010 de Stichting Drents Muziek Theater op. Samen componeren ze een symfonisch muziekstuk getiteld; Ode an de Ao. In de zomer van 2011 onder de noemer van Cultuurlijk!, kan men met routebeschrijving en mp3-speler langs het Amerdiep de muziek beluisteren.
In december 2011 treedt hij met Blizzardsgitarist Erwin Java op in de Der Aa Kerk in Groningen en brengt een ode aan Harry Muskee. Hij brengt solo Song to The Legend (ode aan Muskee) Go down sunshine en Window of my eyes.