Austin 2007 nr. 2
| 05-07-2007
Het is vrijdagmorgen en we zijn rond 9 uur in de ontbijtzaal. Ziet er weer prima verzorgd uit door Fred en zijn mensen. We schuiven aan met spek, eieren, brood, jus en koffie. Gesprekken aan tafel en meer omhelzingen. We praten na over gisteravond. Vanavond op tijd naar Jovita's via Lamar. Philip en Frans willen de stad in en vertrekken. Ik besluit rust te nemen en slaap/lees in het boek To live is to fly, over het leven van Townes van Zandt. Prachtboek geschreven door John Kruth. Heb erover gecorrespondeerd met Jeanine van Zandt, Townes' weduwe. Jeanine liet weten dat ze 'swamped' was in het werk rond Townes en niet op de Gathering zou komen; jammer, want ze is een leuk mens. Mamie laat weten vanavond ook wel mee te willen naar Jovita's en anderen komen misschien ook. We zullen zien. Jonmark Stone, gitarist die Mickey zoloang heeft bijgestaan is er met Bree. We praten over vanavond en wat we samen gaan spelen. Hij heeft maanden niet meer opgetreden en kan wel wat speeltijd gebruiken. Na een slaapje in de middag zijn Philip en Frans terug van o.a. Waterloo Records. Tegen vijven vetrekken we naar Jovita's met Jonmark. Als we aankomen zie ik het prachtige jaren 60 reclamebord met mijn naam erop, zonder s. Er is een singer/songwriter voor me en er is haast geen publiek. Jonmark deert het niet, het is normaal in Austin. Om 7.00 mag ik soundchecken met Jonmark. Om half 8 ga ik aan de slag. Er zijn nog steeds weinig mensen, alleen een meidenclub met veel lawaai. De vrienden uit het hotel komen niet opdagen. Ik wordt nauwelijks opgemerkt maar speel lekker door. Na een zestal liedjes en toch wel applaus, roep ik Jonmark op het podium en we doen samen Jennie. Dat klinkt lekker en daarna laat ik Jonmark een paar liedjes zingen. Als hij klaar is ga ik door tot half 9. Het ging wel lekker en het voelde goed, ondanks de geringe belangstelling. We worden uitgenodigd achter een hapje te gaan eten. De jonge serveerster met de kromme benen en uitgebreide tatoes bedient ons vlot en vriendelijk. Na nog een Shiner stappen we op. Ik neem afscheid van de cheffin die vertelt dat ze het jammer vond dat ik zo vroeg gepland stond. Ze vond mijn optreden en de liedjes wel leuk en had mij meer publiek gegund. Da's weer mooi meegenomen. Terug naar het hotel waar de officiele opening van de Gathering al achter de rug is. Meer hugs en nog meer hugs en morgen meer...