Terugblik
| 23-12-2008
Het jaar nadert zijn einde en de dagen lijken met zevenmijlslaarzen door te stappen. Even pas op de plaats om het jaar te overdenken; persoonlijk en muzikaal. Het verlies van mijn moeder, twee van mijn vrienden en een oud-collega dreunt nog na. Ingrijpende gebeurtenissen die mijn emotionele leven deed wankelen. Het verwerken van het overlijden van een dierbare heeft tijd nodig; meer dan ik dacht. Nog geregeld komen gedachten en herinneringen confronterend om de hoek gieren. Dubbel gevoel vaak; plezier om de humor en leuke herinneringen en belevenissen en verdriet omdat we dat niet meer samen zullen delen. Tranen en pijn om het gemis…
Soms is het goed je gedachten neer te pennen en zo ontstaan soms nieuwe liedjes. ‘The low light of the fall’ is daarvan het meest recente voorbeeld. Het voelt goed te horen en te zien dat het lied voor vrienden herkenbaar is en daardoor ook steun geeft.
Muzikaal was het een bijzonder jaar. Ruimte voor nieuwe plannen na het stoppen met de uitgever. Belangstelling bij en optredens in Groningen, Friesland, Drenthe en Texas. Ook voor Omrop Fryslan, rtv Noord, rtv Drenthe en rtv Oost. Duet gezongen met Friestalige collega Piter Wilkens in Theater De Tamboer. Nieuwe liedjes geschreven en opnamen gemaakt van 14 nieuwe liedjes; De Hondsrug Sessies. En als uitsmijter een lied geschreven met Margaretha Kleine en opgenomen voor tv Drenthe. Ook de optredens in Austin in juni van dit jaar waren bijzondere ervaringen. Naast de optredens hielden Frans en ik een ceremonie voor onze vorig jaar overleden vriend Philip, waarbij vrienden uit Amerika, Canada en Oostenrijk aanwezig waren. Zonder meer een hoogtepunt! Ook de gesprekjes met Alejandro Escovedo, Reckless Kelly en JerryJeff Walker waren bijzondere momenten. Waarschijnlijk is het de laatste keer geweest dat de Mickey Newbury Gathering in Austin werd georganiseerd. Er wordt gezocht naar een andere locatie. We zullen zien wat 2009 brengt.
Mijn dochterAnnerieke won op school een enorme beker en de titel ‘Dobbestar’ met het live gezongen liedje ‘Dolfijn’ van Kinderen voor Kinderen. Ontroerd en trots op hoe ze daar stond en zong!
Kerst staat voor de deur en vrede is een alom aanwezig begrip. Maar de wereld kijkt vooral hoopvol naar het westen ipv. het oosten. Ik hoop dat er eens een paar wijzen uit het westen komen en dat we met ingang van het nieuwe jaar een nieuw tijdperk ingaan met vrede en ‘welbehagen’ voor de mensheid. Vrede is niet vanzelfsprekend maar moet je maken, heb ik geleerd. En je kunt pas vrede maken als je vrede kent en voelt in jezelf. Mosje Dayan, oud legerleider, minister van defensie en later minister van Buitenlandse Zaken van Israël heeft het ooit zo gezegd: Als je vrede wilt ga je niet praten met je vrienden; je gaat in gesprek met je vijanden. En hij maakte vrede met Egypte! En om met Obama af te sluiten: Yes we can! Wij bepalen zelf of we kiezen voor strijd of vrede. Ben zeer benieuwd of Obama daar in de VS zelf in slaagt. Zijn standpunten tov. de oorspronkelijke bewoners van noord Amerika zijn in dat opzicht veelbelovend. Hij ziet de tekortkomingen van de vorige regeringen en neemt stevig stelling pro native america. Dat is een goed begin aan het eind van dit bewogen jaar. Ik wens iedereen fijne Kerstdagen en een Vredig 2009.