Voorjaar

| 17-04-2007

De zomerse voorjaarszon zakt naar de kim en schijnt recht in mijn gezicht. Het doet me goed. Ik ben onderweg naar Assen. Straks sta ik op het podium in de Adventskerk tijdens het concert van het 85-jarige Asser Mannenkoor. Buiten de kerk word ik opgewacht door koorleden in galatenue. Kees is er al en heeft z'n accordeon en synth al uitgeladen. Binnen is het Klein Orkest uit Rolde aan het inspelen. Een prettige kennismaking, mooi koper en een warme klank. Aardige dirigent. Na de soundcheck, er is van alles mis, met onbestemd gevoel naar de ruimte voor ons en de beide dirigenten. Gastdames leiden ons in ganzenpas naar onze zitplaatsen. Prettige sfeer en applaus van het publiek. De kerk zit niet vol; ook bij een koorjubileum niet. Een mooie Steinway staat klaar voor Kees. De geluidsinstallatie is slecht, geen monitor en twee kleine Boses als PA, waar een nare bromtoon duidelijk hoorbaar is. Bovenin de kerk doet een asmatisch ventilatiesysteem amechtige pogingen de klanken van orkest en koor te overstemmen. Het is weer eens zo'n avond, denk ik. Ik had het me anders voorgesteld. Niet weer doen, Egbert. Ik zeg het vaak tegen mezelf. Ga zonder verwachtingen, kijk wat je ter plekke aantreft en blijf in je kracht staan. Doe wat je moet doen en verder ligt het aan anderen. Tijdens de eerste set is de gitaar nauwelijks hoorbaar voor het publiek. De sfeer is enigzins plechtig en ik ben benieuwd hoe men reageert op het Drentstalige moordlied dat we straks gaan brengen; in een kerk..Ik besluit om het lied toch maar bij het publiek te introduceren en zie dat het goed opgepikt wordt. Als we het lied De verzopen Amsterdammer spelen, zingt zelfs het koor, dat achter ons zit, het refrein uit volle borst mee. Een prettige massieve ruggensteun! De dirigent luistert in het publiek, en naar meen te zien, goedkeurend mee. Na de laatste klanken weer in ganzenpas terug naar de kleedruimte. De tweede set is Engelstalig en ook die liedjes gaan goed. Kees is weer goed op dreef en speelt in The Plain of la Valdaine musette, alsof hij jarenlang in Franse sferen heeft geleefd. Blije gezichten in de kerk. Na afloop een paar reacties. Oude bekenden en herinneringen aan mijn 'Zussie in de muze' Renate worden opgehaald. Ik denk nog vaak aan haar...Terug naar huis is het stil op de weg. Een mooie zomeravond en bij een enkel huis zie ik mensen in de tuin zitten. Het loopt tegen middernacht. Alleen met mijn gedachten. Drenthe is prachtig nu...  

 

De rest van de berichten